“Vay be!” demişim; “Bu kadar oldu mu? Üzerinden 34 yıl mı geçmiş? Zaman bu kadar hızlı mı akmış? Oysa daha dün gibi!”

Hiçbir güzellik boşa gitmez. Her güzel iş mutlaka karşılığını bulur. Bugünkü yazım, Karaman’ın Dervişi’ne, şair kalpli, hassas, şehir sevdalısı, verimli bir sanatçının ödül üstüne ödül almasına yönelik olacak.

Haziran, tabiatın kokusunun en yoğun olduğu, çiçeklerin maratona çıktığı aydır. Tabiatın en güzel kokusu nedir sorusuna verecek cevabım yoktur ama hazirana en yakışan kokuyu sorsalar “iğde çiçeği” derim.

O, ölünceye kadar her gün yedi zeytinle yaşamaya razı bir bilge.O, bir aydın; gerçeğin ve hayatın ışığını arayan dertli adam.O, karanlıklar içinde harf harf biriktirdiği körpe fidan hükmündeki kelimeleri fikir potasında şekillendirip asırlık çınarlara dönüştüren üstat.O, sessiz, derin ve birikimli adam 36 yıl önce, 13 Haziran’da beden olarak aramızdan ayrıldı. Mezarı Karacaahmet’tedir. Allah rahmet eylesin.

İnsanların güz yaprağı gibi döküldüğü, güçlü kuvvetli olanların cenkten cenge koştuğu, geride kalanların yoksullukla boğuştuğu bir dönemde yaşadım. Bir sultan kızıyım. Bir bey karısıyım. Bir padişah bacısıyım.

Ben şanslı biriyim, şükürler olsun. Karaman’daki ilk günümdü ve yine şansım geldi beni buldu. Bir şehrin meydanında coşkulu bir ortamın parçası oldum ve bir tek yürek halinde atan büyük bir kalabalığın sevincini paylaştım. Karamanspor’un, Ordu 1967’yi kendi sahasında üstün bir oyunla 2-0 yendiği maçı Aktekke Meydanı’nda dev ekrandan izledim.

“Her gün bir konaktan göçmek, akar su gibi dona kalmamak gerek.

Erzurumlu ölmüş. Kendini cennetle cehennem kapılarının ortasında bulmuş.

Üniversite öğrencisiydim ve benden yaşça büyük bir ağabeyle bir konuyu tartışırken, “Gazetelerden üç beş yazarı takip edip fikir sahibi olunmaz. Fikrin ve bilginin kaynağı kitaplardır.” dediğimi hatırlıyorum.

Niyetim kimseyi üzmek, kırmak, incitmek değil. Birilerini rencide etmek aklımın ucundan geçmez. Gerektiğinde o işi de layıkıyla yaparım. Karaman’da kültürel ve sosyal etkinlik adına yapılan ne varsa beni sevindirir.