Türkiye’de, son yıllarda, kitapları en çok satan yabancı yazarların başında 1998 Nobel Edebiyat Ödülü’nü kazanan Portekizli romancı, şair, oyun yazarı ve gazeteci Jose Saramago gelir.Saramago’nun Türkçeye çevrilmiş eserlerinden biri olan “Küçük Anılar -Çocukluk ve İlkgençlik Anıları-” Ağustos okuma listemin ve yaz seçkimin son kitabıydı. Âdeta sihirli zaman kapsülüydü: Malzemesi sadece kelimeler olan bir zaman kapsülü. Kitap görünümlü kapsülle geleceğe değil geçmişe ışınlandım.

Yazar veya gazetecilerden yazılarını okumak için sadece bir kişiyi seçmek zorunda kalsaydım tereddüt etmeden “Bana, Refik Halid Karay yeter” derdim. Çünkü onun seçtiği kelimelere, ifade tarzına, başına buyrukluğuna ve engin birikimine hayranım. Karay, benim gözümde ve gönlümde bir yaşam üstadı, keyif erbabı, edep ve görgü timsali, edebiyat dünyamızın en büyük yazarı. Onun, Memleket Yazılarının dördüncü kitabı “Mutfak Zevkinin Son Günleri”ni […]

Hatuniye Medresesi, Karaman’da yeniden gündem oldu. Karaman dediğime bakmayın; Birkaç kişiyle sınırlı bir duyarlılıktır söz konusu olan.

Karaman’da ne yazık ki şehrin geleneksel yemeklerini yiyebileceğiniz bir lokanta yok. Karaman, ziyaretçilerine kendi yemeklerini sunamayan bir garip şehir.

Karaman’da Cumhuriyet Bayramı coşkusunun yaşandığı yerlerden biri Atatürk Spor Kompleksi Fikret Ünlü Olimpik Yüzme Havuzu oldu. Cumhuriyet Kupası Yüzme İl Birinciliği yarışmalarının görünen yüzünde heyecan vardı. Perde arkasında ise fedakârlık, korku, sevinç ve harika öyküler…

Kılbasan’ı geçip Dinek’e varmadan, yolun solunda Karadağ’ın eteklerinde devasa bir yaratığın her yıl daha da büyüyen açık ağzını görürsünüz. Bu yaratığın hızla büyüyen yavruları da olmuş, Kameni’ye giderken gördüm.

Bir şehrin kültürü olur mu? Evet, kesinlikle olur. Şehirlerin kendilerine özgü bir kültürü vardır ve buna sosyolojide “şehir kültürü” denir.

Karaman Garı dokuz gün sonra 122. yaşına girecek. Garın yapımında emeği geçenlerden hiçbiri hayatta değil. Onlar çoktan toprağa karıştı. Ama gar tüm güzelliğiyle, sadeliğiyle kültürel ve mimari miras olarak dimdik ayakta.

Karaman’da “Geçmişin tanığı, bugünün aynası” veya “kadim şehrin yüreğinin sesi” diyebileceğim bir dergi, sessiz sedasız 25. sayısına ulaştı.

Cumhuriyet kuşağının, bir elin parmaklarını geçmeyen entelektüellerinden Cemil Meriç, tarihimiz için “mührü sökülmemiş bir hazine” demiş.