“Dualarınıza dikkat edin, gerçekleşebilir.” (Ralph Waldo Emerson)

Karaman’ın ak saçlı, ak sakallı, tatlı dilli, güler yüzlü, esprili ve taşı gediğine koyan hocası kimdir? Allah sağlık ve sıhhat versin, Karasakal namıyla ünlü Sayın Mehmet Ali Kırboğa’dır. Peki, Karaman’ın yaşayan “Ermiş”i kimdir?Karasakal Hoca’nın bir kerametini (!) Karamandancom’da sizlerle paylaşmıştım. Bu kez bir başka kerametini anlatacağımı bekleyenler hayal kırıklığı yaşayacaklar. Karasakal Hocam bir ermiş. Karaman’ın yaşayan ‘Ermiş’i. Sadece öngörüsü olan bir din adamı değil. Gerçekten ‘Ermiş’ TRT’nin izlenme rekorları kuran Kırmızı Oda dizisinin Boncuk’undan başkasının göremediği ‘Ermişler’ ile karıştırmayın.Önce bir müjde vereyim, sonra Karasakal Hoca’ya neden ‘ermiş’ dediğimi anlatayım. Elektrik Piyasası Düzenleme Kurulu (EPDK) Başkanı Mustafa Yılmaz, 21 Aralık 2020 tarihinde bir yazılı açıklama yaptı. Tv haber kanalları ve gazetelerin büyük bölümü bu açıklamayı, müjde olarak duyurdu. Biliyorsunuz, “müjde yalaması” olduk. Her gün bir müjde alıyoruz. Aynı müjdeyi herkes sırayla bir daha müjdeliyor. Bizim müjdeden mahrum kalmamıza kimsenin yüreği dayanmıyor.Bu yazım, Karaman’dancom’da yayınlanıncaya kadar aşağıda okuyacağınız müjdeyi ezberlemiş olacaksınız. EPDK Başkanı Yılmaz, açıklamasında Tüketici Hizmetleri Yönetmeliği hazırladıklarını ve bu yönetmeliği önümüzdeki günlerde karara bağlayacaklarını bildirdi. Bu yönetmelikte çok önemli yenilikler getirdiklerine vurgu yapan Mustafa Yılmaz, açıklamasında şunlara yer verdi: “65 yaş üstü aboneler, engelli tüketiciler ve şehit aileleri ile muharip malul gazilerimizin borcundan ötürü elektriği üç ay boyunca kesilmeyecek. Tedarik şirketleri bu borcu dört aya kadar taksitlendirebilecek. Mağduriyet oluşmaması için cuma günleri, resmî ve dini bayramlar ile bu bayramların bir önceki gününde elektrik kesme işlemi yapılamayacak.” Günaydın, yeni farkına vardılar. Oysa vatandaş buna benzer bir konuyu yıllar önce dillendirmiş. Din adamlarının görüşlerine bile başvurmuş.Şimdi Karasakal Hoca’yı buraya alabiliriz. Bir vatandaş nereden duymuşsa duymuş, cuma günü ölen babasının kabir azabı görmeyeceğine inanmış. Babasının vefatından duyduğu üzüntüyü unutan genç, taziye için gelenleri “Mübarek günde gitti, kabir azabından kurtuldu” diye sevinerek karşılıyormuş. Bir arkadaşı itiraz etmiş, “Olur mu öyle şey. Allah ölüm gününde bile kullarından bazılarına torpil mi yapıyor yani” gibi şeyler söylemiş.

Hamaset içerikli yazı ve söylemlerden nefret ederim. Hamasetin her türünü sahte paradan, içi boş hazine sandığından farksız görürüm. Hamaset nedir diyenlere, “Vatan, Millet, Sakarya vb soslu yemlerin avlanacak kuşlar için serpiştirilmesidir” derim.

Karaman’dan bir mektup aldım. Bu mektup benden önce size ulaşmış olabilir. Çünkü herkese gönderilmiş, herkesin okuması isteniyor. Belki de son mektup bana geldi.

Bu yazıda Karaman’ın AK Parti’den seçilen iki milletvekili yer alacak.Recep Şeker: Sempatik biri. Tanışmıyoruz. Birkaç kez kendisiyle ilgili yazdım. Kişiliğine değil, açıklamalarına ilişkin görüşlerimi ifade ettim. Başka türlüsü zaten mümkün değil. Fotoğraflarına baktığımda sevecen, cana yakın ve sempatik biri olarak görüyorum. Bir vakit aradı, konuştuk. Gerçekten sempatik, candan biriymiş. Aramızda sır kalacak muhabbet geçti. İçten, samimi… Telefon numaralarını verdi. Bir gün aradım. Ameliyat olmuş, geçmiş olsun diyeceğim. Niye aradıysam?Telefona danışmanı olduğunu belirten bezgin ve yorgun sesli biri çıktı. “Kimsin” dedi. “Neden arıyorsun” dedi. “Ne iş yapıyorsun” dedi. “Ne söyleyeceksin” dedi. İçimden “Aman Allahım! Az sonra ahiret sualleri başlayacak” dedim. Hiç hazır değilim. Burada mola vermek istiyorum. Sayın Erdoğan’ın basın danışmanlığı görevini yapmak üzere Başbakanlığa davet edildim. Sayın Erdoğan’ın makamdaki ilk günleri, başbakanlığının ilk ayları. Makam odasında görüştük. Benden beklentilerini sordum. Görüşmenin sonunda Başbakanlık’ta Basın Danışmanı olarak göreve başladım. Başbakanlık Basın Bürosu’nda çalışan personelle tanıştırıldım.O günlerde Devlet Planlama Teşkilatı olarak kullanılan ve Başbakan’ın da bir çalışma ofisinin bulunduğu Necatibey’deki çok katlı binanın bir katının neredeyse tamamını çalışma ofisi olarak bana tahsis ettiler. Başbakanlık binasında ise yeni bir yer bulununcaya kadar Sayın Nabi Avcı ve Hüseyin Besli odalarını kullanmama izin verdiler. Daha çok o dönemin başdanışmanı olan Prof. Dr. Nabi Avcı’ya ait odayı kullandım.

Karaman’dancom ve Uyanış’ta, Karaman kamuoyunun yakından tanıdığı kişilerle ilgili makaleler yazdım. En çok okunan yazılarım bunlar oldu.

Bir afiş gördüm. Karaman İsmetpaşa Caddesi’nde akşamın alacakaranlığında çekilmiş. Bomboş caddede, sokak lambalarının solgun sarı ışıkları ve kapalı iş yerleriyle adeta bir korku filminin çekimleri için hazırlanmış platoya benziyor.Afişin üstünde iç içe geçmiş kelimeler, birer ok gibi kalbe saplanıyor. Afişin ilk kelimesi “HAYDİ”Bu sözcük bir ünlem. Teşvik, uyarı ve ihtar sözü olarak kullanılır. Benim en sevdiğim hali “ Haydi Hayırlısı” diye kullanılan “Allah uygun olanını versin, hayırlı olsun” anlamında hayır temenni eden, iyilik dileyen şeklidir.“HAYDİ KARAMAN” nidasıyla gözümüzün içine içine giren afişte şunlar yazılı:“Yerel Esnafına Destek Ol!Alışverişini Yerel Esnaftan YapDüğününde, Cenazende, İyi Gününde, Kötü Gününde Yanında OlanEsnafına Sahip ÇıkKazanan Karaman Olsun”Afişin sahibi, Karaman Esnaf ve Sanatkarları Odaları Birliği. Karaman’ın muhtelif yerlerinde görmüş olmalısınız. Üzerine yağmur, kar yağacak, rengi yavaş yavaş solacak, rüzgar ve hoyrat eller kenarını köşesini yırtacak. Bir afişin ömrü ne kadar olur ki? Bir gün üzerindeki hiçbir kelime okunmaz olacak. Bir çığlığı ve bir gerçeği bildiren, bir döneme tanıklık eden yazılı belge kaybolup gidecek.

Çocuğunu sünnet ettirmeye karar veren ailenin heyecanlı hallerini gözünüzün önüne getirin. Herkeste bir telaş, herkeste bir koşturmaca.

Karaman siyasetine uzağım. Karamanlı siyasetçilerle mesafeliyim. Dün de öyleydi, bugün de. Bu durum, benden kaynaklı. Mesleğe başladığım ilk yıllarda ustalarımdan öğrendiğim ilk derslerden biriydi. Objektiflik adına milletvekili ve belediye başkanı gibi konuma sahip kişilerle senli benli olmak tasvip edilmezdi. Bu kurala sıkı sıkı uyulurdu.Bununla birlikte Osman Sevimli, Ali Pınarbaşı, Hasan Çalış, Yüksel Çavuşoğlu ve Mevlüt Akgün halen görüştüğüm Karaman’ın milletvekilleri ve değerli insanları. Rahmetli Fikret Ünlü de öyleydi. Belediye başkanları Sayın Yaşar Evcen, Halil İbrahim Gülcan, Ali Kantürk, Kamil Uğurlu ve Ertuğrul Çalışkan’a hürmetim sonsuz. Eleştiri hakkım saklı kalmak kaydıyla Karaman’a kazandırdıkları güzel işler hakkında nankörlük yapılmasına rıza göstermem, haksız eleştirilerden kaçınırım. Hiçbirine kişisel garazım yok. Olması için sebep de yok. “Keşke onlara daha yakın olsam. Görev yaptıkları dönemleri anlatsalar da yazsam” dediğim günler oluyor. Sayın Yaşar Evcen’le bir saatlik sohbetimizden bile ne güzel anılar çıktı. Keyifle okunan bir yazı olmuştu.Emekli olduktan sonra aileme ve kendime daha fazla zaman ayırma imkanı buldum. Okumaktan feragat ederek önce Uyanış’a sonra Karamandancom’a yazı göndermeye başladım.Fanatik ve yandaşların saldırılarına kapı aralayan siyaset gibi netameli alandan uzak durmak istedim. Büyük ölçüde başardım.

Bisiklet yazım ilgiyle karşılandı. Yazının girişinde, “her erkeğin bir bisikletli anısı vardır” cümlesini kullanmıştım. Doğruluğunu test etmiş oldum.