Karaman siyasetine uzağım. Karamanlı siyasetçilerle mesafeliyim. Dün de öyleydi, bugün de. Bu durum, benden kaynaklı. Mesleğe başladığım ilk yıllarda ustalarımdan öğrendiğim ilk derslerden biriydi. Objektiflik adına milletvekili ve belediye başkanı gibi konuma sahip kişilerle senli benli olmak tasvip edilmezdi. Bu kurala sıkı sıkı uyulurdu.
Bununla birlikte Osman Sevimli, Ali Pınarbaşı, Hasan Çalış, Yüksel Çavuşoğlu ve Mevlüt Akgün halen görüştüğüm Karaman’ın milletvekilleri ve değerli insanları. Rahmetli Fikret Ünlü de öyleydi.
Belediye başkanları Sayın Yaşar Evcen, Halil İbrahim Gülcan, Ali Kantürk, Kamil Uğurlu ve Ertuğrul Çalışkan’a hürmetim sonsuz. Eleştiri hakkım saklı kalmak kaydıyla Karaman’a kazandırdıkları güzel işler hakkında nankörlük yapılmasına rıza göstermem, haksız eleştirilerden kaçınırım. Hiçbirine kişisel garazım yok. Olması için sebep de yok.
“Keşke onlara daha yakın olsam. Görev yaptıkları dönemleri anlatsalar da yazsam” dediğim günler oluyor. Sayın Yaşar Evcen’le bir saatlik sohbetimizden bile ne güzel anılar çıktı. Keyifle okunan bir yazı olmuştu.
Emekli olduktan sonra aileme ve kendime daha fazla zaman ayırma imkanı buldum. Okumaktan feragat ederek önce Uyanış’a sonra Karamandancom’a yazı göndermeye başladım.
Fanatik ve yandaşların saldırılarına kapı aralayan siyaset gibi netameli alandan uzak durmak istedim. Büyük ölçüde başardım.
Karaman’a ait konularda siyasetçiye dokunmadan geçemiyorsunuz. Aktekke Meydanı’nı, parkları, caddeleri yazarken muhatabınız belediye oluyor. Devlete ait yatırımlardan söz ederken milletvekillerinin adı gündeme geliyor. Eğitimi, asayişi eleştirmek istediğinizde karşınızda vilayeti buluyorsunuz.
Yazılarımdan uzak tuttuğum konulardan biri de akçalı ve şaibeli işler. Yolsuzluk, haksızlık, adam kayırma , torpil ve para pul işleri. Bu konulara hiç girmedim.
“Çevre Yolu’nda, alt geçitlerde, inşaat izinlerinde dönen dolapları da yaz” diyenler oldu. “Kim, kimi kolluyor. Tek tek anlatırım” diyenlere de kulak asmadım. “Karaman’ın Sinan Aygün’ü kimdir?” sorusuna aldığım yanıtları not almaya utandım.
Seçim öncesi alttan alta sürdürülen temasları da biliyordum, seçmenlere dağıtılan tespihlerin gül suyuna bulanmış kokusunu Ankara’dan bile duyuyordum.
“Bana anlatılanlar doğruysa Karaman’daki yazar-çizer grubu ne güne duruyor? Partilerin il başkanları konuşmaktan aciz mi? Bu iş onların işi” diyordum.
Kişilerin şahsiyetini zedeleyecek, vicdanımı rahatsız edecek tek bir kelime kullanmadım. Yazılarımla ilgili, “Şu konu öyle değil, doğrusu bu” diyen bir Allah’ın kulu çıkmadı.
Şeffaf olmayan her işin altında “çapanoğlu” bulunduğunu bilmeyen mi var? Karaman’ın yerel siyasetçileri şaibeli işleri kamuoyu ile paylaşabilir.
“Karaman’ın dedikoduya değil, bilgiye ihtiyacı var” cümlesini tekrar tekrar yazdım. Bilgilendirme ve şeffaflık kirliliğe izin vermeyen iki kurtarıcıdır. Buna inandığıma vurgu yaptım. Yazdığım ve yazacağım makalelere lütfen bu açıdan bakılsın.
Sizlere “Sitemli Yazı” başlığı altında bazı konuları aktaracağım. Birkaç gün sürecek. Bu yazıyı, “Sitemli Yazıları Okuma Kılavuzu” kabul etmenizi istirham ederim.
Sitemli Yazı, Sabahattin Ali’nin Aldırma Gönül” şiiri olmadan eksik sayılır.
“Dertlerin kalkınca şaha
Bir sitem yolla Allah’a
Görecek günler var daha
Aldırma gönül aldırma.”
Bizim sitemimiz kendimize. Bu böyle biline…
AHMET TEK