Nasreddin Hoca, bir kış günü, gece yarısı, kapısının önünde bir gürültü duymuş. Hava soğuk ama Hoca meraklı. Yorganını sırtına alarak dışarı çıkmış. Birkaç kişinin kavga ettiğini görmüş. Yorganını bir kenara bırakarak kavgayı ayırmaya girişmiş. Bu arada açıkgözün biri, Nasreddin Hoca’nın yorganını çalıp kaçmış. Az sonra Hoca’nın da gayretleriyle kavga bitmiş, taraflar barışmış. Ama Nasreddin Hoca, evine yorgansız dönmüş.Karısı:– Kavga neden çıkmış, öğrendin mi, diye sormuş Hoca’ya.Nasreddin Hoca, gülerek cevaplamış:– Hatun, ne sorup duruyorsun. Kavga bizim yorgan yüzündenmiş. Yorgan gitti, kavga bitti. Karaman Eğitim ve Araştırma Hastanesindeki rezaletin dumanı tütmeye devam ediyor. Yorgan henüz çalınmadı. Hastanede sergilenen tavır yetmemiş olacak ki, Başhekim Doç. Dr. Halil İbrahim Taşcı’nın görevden alınması için girişimde bulunanların telaşı artmış.

Karaman Eğitim ve Araştırma Hastanesindeki olayı önce Karaman sonra Türkiye duydu. Duyması gerekenler duymazdan geldi, gözlerini kapatanlar oldu. Yerel basının bir bölümü her olayda olduğu gibi bu konuda da “ne etliye ne sütlüye” tavrını sürdürdü.

Türk sinemasının seks filmleri furyasından kurtulmak için çare aradığı 80’li yılların başında, yönetmeni Ali Özgentürk, senaryosu Işıl Özgentürk’e ait ‘At’ filmi, 12 Eylül darbesinin karanlık günleri sürerken, kültür ve sanat dünyamızın yüz akı oldu.

Karaman Susuzluğa Karşı Tek Yürek Oldu

Nasrettin Hoca’ya sorarlar:”Hocam, siz evliya mısınız?”Hık mık eder ve ardından “Evet…” der. Ardından ekler:”İnanmıyorsanız şu karşıdaki koca çınarı çağırayım da gelsin buraya.”Herkes pür dikkat hocayı izler.Hoca üç kere ağacı “Buraya gel” diyerek çağırır. Ama boşuna. Ağaç bu, yürüme özelliği kodlarına işlenmemiş. Yaratılışına uygun değil. Koca çınar heybetiyle yerinde duruyor.”Gelmedi Hocam” der kalabalık.Hoca, çınara doğru yürürken, kendisini izleyenlere yanıt verir:”Evliyada gurur, kibir olmaz. O gelmezse biz gideriz.”

Dere kurudu. Baraj suyunu çekti. Balıklar telef oldu. Karıncanın içeceği su bile yok. Yakında bahçeler de kurursa kimse şaşırmasın. Nereden söz ediyorum; Yeşildere’nin deresinden ve İbrala Barajı’ndan.

“Karaman FK, Karaman’ın mı?” “Bu soru da nereden çıktı? Takımın adı bile Karaman. Başka nerenin olacak!” diye tepki gösterenler bir bakıma haklı. Haklı olmadıkları taraf da var.

Karaman’ın kent kimliği kazanmasında ve kaliteli konut üretiminde en büyük pay TOKİ’ye ait diye düşünüyorum. TOKİ, Karaman merkezde binlerce kişiyi ev sahibi yaptı. Yedi ayrı konut projesini tamamladı. 8. projede de sona gelindi. TOKİ’nin Tarımköy projeleri ise birer lükse dönüştü. Yeşildere ve Sudurağı projeleri bugün herkesin gıptayla baktığı örnek yerleşimler arasında.

‘Ballı’ yazılarımın sonuncusunu okuyacaksınız. Ballı yazı çoktandır aklımdaydı. Hatırlamama vesile, Karaman İl Tarım ve Orman Müdürlüğünün “Karaman’da Organik Arıcılık Hayata Geçiyor” başlıklı paylaşımı oldu.

“Karadağ’da arıcılık çok eskilere dayanır. Dört kuşaktır arıcılık yapan aileler var.” Bu sözler, Karaman İli Arı Yetiştiricileri Birliği Başkanı Gürsel Yasan’a ait.