Toplum olarak Divan Edebiyatı’ndan nasibimiz kesileli yıllar oldu. Buna rağmen Sultânü’ş-Şuarâ (Şairler Sultanı) ünvanlı Bâkî’nin 500 yıl önce yazdığı bir şiirinden şu dizesini duymayanımız yoktur:

Karaman’dan yüklenip Ankara’ya getirdiğim, tepeden tırnağa bütün bedenime sinen kır kokusu, üzerimden uçup gitmeden bu yazıyı yazmak istiyordum, olmadı. Gecikti.

“Dilimizin Zenginlikleri” projesi kapsamında ilimizdeki tüm lise öğrencilerine yönelik “Yunus Emre’nin Türkçesi” temalı tişört tasarım yarışması düzenlenecektir” cümlesi okuyunca, “Kurban olduğum Allah, verdikçe veriyor” dedim.

İstinaf Mahkemesi, ilk mahkeme kararının geçerli olduğuna hükmetti.

Baharın ve Pınarların Eşliğinde Doğanın Kalbine Yolculuk

“Türk Dilinin Başkenti” olmakla övünmek mi, gerçekler karşısında susmak mı? Bu acayip ikilemi yaşayan Karaman’a her gittiğimde İsmet Paşa ve İstasyon caddelerinde yürürken başımı kaldırıp iş yeri tabelalarına bakmak içimden gelmez.

Pelin Çift “Gündem Ötesi” programını Hatuniye’den sunacak, Akşam Sefası Konseri Lütfi Elvan’da yapılacak.

Sac Böreği Değil Lezzet Bombası!

Karaman’ın En Mutlu ve En Şefkatli Ailesi

Karaman’da Emeklilere “Hurda”, Cumhuriyet Parkı’na ise “Hurdalık” Denildiğini Biliyor musunuz? (1)