Bazen bir bakış, bir tebessüm, bir kelime, bir selam, bazen bir küçücük adım, sevgiyle uzanan bir el bizi sevindirmeye, mutlu etmeye yeter.
Sevinmeyelim mi?
Karaman’da Eli Öpülecek Adamı Buldum
O Bir Temizlik Öncüsü Anadolu’nun kadim geleneğinden süzülüp günümüze ulaşmış bir söz vardır: Dünya iyi insanların yüzü suyu hürmetine dönüyor.“İyi insan mı kaldı?” diye karşılık verecek olanlar çıkabilir. Bu yazıda iyi ve güzel insanlardan birini tanıtmaya çalışacağım. Kirli bir zaman diliminde, pislik içinde yaşıyoruz. Toplumsal ve ekonomik kirlilik, vicdani ve ahlaki kirlilik, ses ve görüntü kirliliği, hava, toprak ve su […]
Karaman Milletvekili Ünver’in Bagajı
“Bagaj” bize Fransızcadan gelmiş. Kelimeyi Fransızlar, İspanyollardan, İspanyollar ise Araplardan almış. Türkçeye 1900’lerin başında yerleşmiş ve kabul görmüş. Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlük’te yolcunun beraberinde götürdüğü giyim vb. eşya olarak tanımlanmış.
Kasım: Zeytin Kokulu Ay
Durup dinlenmeden çalışan, hiç kapanmayan duyumuz var: Koku alma. Koku alma duyumuz beynimizin duygu, hafıza ve üretkenliği etkileyen kısmında yer alır.
Karaman’dan Kaldırım Manzaraları
Kasımı, güzel bir hayat yaşayıp ömrünün sonlarına doğru elinde avucunda ne varsa dağıtarak hafifleyen hayırseverlere benzetirim. Kasım, ayların en cömerti. Hem cömert hem güzel.
Ağlayan Ağaç
Karaman’da ağlayan ağaç gördüm.Koskocaman bir çınardı. Koca çınar ağlıyordu. Gözyaşından üstü başı ıslanmış, yapış yapıştı.Kimse çınara derdin nedir, diye sormamış. Kimse gözyaşını silmemiş.
Yaz Aşkım Öldü
alt=”Yaz Aşkım Öldü”>Her yıl haziran öncesi konuğum olur. Ekime kadar kalır. Sıcak yaz gecelerinde birlikte sabahlarız. Ben kitap okur, şarkı dinler, notlar alırım. Bazı geceler kalem veya klavyeye sarılır, gâh kâğıtlara gâh dizüstüne kelimeleri çağırırım.
Gökçe’de Güz ve Türkçe Sevdalısı
Övgü pekliği millî hastalığımız. Genetik olabilir mi? Mümkün. Günümüzde salgın halinde. Bulaşın en sık görüldüğü şehirlerden biri Karaman. Henüz aşısı yok.
Karaman’ın Hazinelerini Keşfetmek İsteyenlere Fırsat
Karaman, değerini bilenler için hem ana kucağı hem hazine. Sadece şehir merkezinde bile görülmesi gereken kıymetli eserler saymakla bitmez. Karaman’ın bahtsızlığı, onu bir üvey evlat gibi gören bazı yöneticilerle hiçbir şeyi beğenmemeyi hüner sanıp şehrini yerin dibine gömmek isteyen karamsarların yaygaralarına muhatap olmasıdır.