Altmış yaşını aşmış, artık çoğu kişinin ağabeyi konumuna gelmiş, dost halkası geniş iki Karamanlı arkadaşımın gözleri parlıyordu. Karaman Lisesinin edepli ve mahcup iki genci, Feridun Erdoğdu ile Sami Tartan, nur yüzlü öğretmenlerinin karşısında, elleri dizlerinin üstünde, gülümseyen yüz ifadeleriyle oturuyordu. Elli yıl sonra buluşmanın mutluluğu yüzlerden okunuyordu.

Yunus Emre Mezarından Kalksa Kimleri Alınlarından Öper?Bir Çırpıda Yetmiş Bin Dolar Toplandı

Ben Karadağ sevdalısıyım. Karadağ’la ilgili her haber ilgimi çeker. Karadağ’a ait onlarca yazı yazdım. Benim için Karaman, önce Karadağ’dır. Karadağ, Karaman’ın sırtını dayadığı bir atadır.

Kültür ve Turizm Bakanlığının son yıllardaki en önemli atağı ve hayırlı işi; sanatı, kültürü, tarihi bir noktada birleştirmeyi başaran Türkiye Kültür Yolu Festivali’dir.

Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlük’te “kır” kelimesini; şehir ve kasabaların dışında kalan, çoğu boş ve geniş yer; dağ bayır, sahra diye tanımlamış. Çocuk zihnim kırı nasıl kodlamışsa bendeki çağrışımı yoksulluk, çaresizlik, verimsiz topraklar, toprak damlı evler ve toz içindeki köylerdir. Çocukluğumun flu kelimeleri arasındadır.

Pancarcılardan Protesto!

Karamanoğulları Kalleş miydi?

Son yazılarımdan biri “Dert Etmeye Değer mi?” başlıklı, toplumsal çürüme ve vurdumduymazlığımız üzerineydi. Vurdumduymazlık, TDK’ya göre, hiçbir şeye aldırış etmeyen, umursamayan, önem vermeyen, kulak asmayan, duvar yüzlü demek. Bu haberi kaçırmayın Dert Etmeye Değer mi? Devamını Oku