Yazılarımı takip eden okur bilir; politikanın uzağındayım. Anlayış züğürtleri beni siyasetin bir odasına kilitlemeye niyetlenseler de öyleyim. Bu, politikaya kayıtsız kalan ve politika konularına değinmeyen biriyim anlamına gelmez. Siyasetin sığ sularında ıslanmaktan korkarım. Toplumsal ve sosyal olaylara, bir siyasi görüşün dar çerçevesinden bakmayacak bilince yıllar önce ulaştım.

Bu yazı için giriş niteliğinde olmak üzere öncelikle şu satırları dikkate almanızı rica ederim:

VARAN 1; Bu Kadar da Olmaz ki! Bu Müjdeyi Paylaşacak Bir Yönetici Çıkmadı

Üniversitenin son yılıydı. Ankara’ya gitmek için eski garaja geldim. Otobüs birkaç dakika sonra hareket edecekti. Eşyam çok değildi. Annemin hazırladığı yiyeceklerin konulduğu bir koli ile giyeceklerimin bulunduğu bavul vardı.

Aman, aman! Yanlış anlaşılmasın. Bu söz bana ait olmadığı gibi, yeni de değil. İlk kez duyduğum günlerin üzerinden yıllar geçti. Unutmadım, ne zaman hatırlasam, gülümserim.

O, Türkmen dervişiydi; sessiz, sakin, içe dönük, kimse hakkında kötü söz etmeyen biriydi. Ağırbaşlı, mütevazı, gülerken bile kendini frenlemekten geri kalmayan bir Türkmen oğlu. Çatık kaşları yaratılışındandı. Yumuşak kalpli, sevecen insanlardandı ve o benim çocukluk arkadaşımdı.

Sabah, dev bir makinenin iştahlı sesiyle uyandım.

Karaman’da aslında herkesin duyduğu ve bir ucundan dahil olduğu bir konuyu gündeme taşıdım. Aman Allahım, neler oldu, neler? Meğer Karaman’da bu sorun önüne set çekilmiş bir barajmış. Ben kapağı ucundan kaldırır kaldırmaz, kenti adeta sel bastı. Üstelik kapağı tamamen kaldırmaya benim gücüm asla yetmez. Barajda daha neler var, kim bilir?

Karaman Belediyesi’nde , AK Parti döneminde bazı iş ve işlemlerde yolsuzluk ve usulsüzlükler yapıldığına ilişkin kamuoyundaki söylentilere dikkat çektiğim “Hababam Sınıfından Karaman Belediyesi’ne” ve “Belediyede Eski Defterler Nasıl Kapanır?” başlıklı yazılarıma ilk tepki Ertuğrul Çalışkan’dan geldi.

Müfettişi ilk kez ilkokulda gördüm. Cumhuriyet İlkokulu’nda öğretmenimiz rahmetli Ahmet Duru, müfettiş gelmeden önce hepimizi uyardı. O gün okula temiz yakalarla, kesilmiş saç ve tırnaklarla, kaplanmış defter ve kitaplarla gelmemizi istedi. Okulun ve sınıfın temizliğini hizmetliler yaptı. Camlarımız bile silindi.