Dünyada yaşıyoruz, cennette değil. Irklar, ülkeler ve insanlar çeşit çeşit. İyiler de var, kötüler de. İyilik de var kötülük de. Her şeyi yaratan, her şeyin sahibi böyle istemiş. İnsanı farklı kılmış, ona ayrıca akıl ve irade bağışlamış. Aklın kullanılmasını zorunlu tutmuş.

“Paylaşmak Güzeldir.” Bu ifade, beş yaşındaki oğlum Hasan Sadi’nin dilinden düşürmediği sözdür. Abur cubura her çocuk bayılır. Bizimkiler de öyle. Şimdi her market, her AVM, her park abur cubur dolu. Birinden kaçsak diğerine yakalanıyoruz. Abur cubursuz gün geçmiyor. Çocukların bayıldığı abur cuburları bir türlü sevemedim. Benim çocukluğumun atıştırmalıklarına benzer yanları yok. Hasan Sadi, ne aldırdıysa mutlaka bana tattıracak. Bunu huy edindi. Elindeki yiyeceği uzatır, kibarca reddederim. “Ben abur cubur sevmem ki” derim. Israr eder ve son kozunu kullanır:

1970’li yıllarda Ankara’daki üniversite öğrenciliğim döneminde bir arkadaşımın maruz kaldığı çirkinliği anlatmıştım. Hatırlayın, bitiremediği kabak tatlısından arta kalanı hemşehrisi ve ev arkadaşına yedirmek yerine çöpe gitsin isteyen bir üniversite öğrencisinin hamlığını ve hödüklüğünü yazmıştım. Uç örnek. Böylesi az bulunur diyebilirsiniz. Olay, hem Karamanlı iki arkadaş arasında geçtiği hem de çok aykırı bir durum olduğu için aklımda detaylarıyla ve dün olmuş gibi kalmış.

Ankara’nın Maltepe semtinde Nokta durağında Rumeli İşkembecisi vardı. Başkentin şöhretli mekanıydı. Rumeli İşkembecisi semt değiştirdi, yeni şubeler açtı, hâlâ faaliyette ve hâlâ popüler.

Karaman’ın Şükran Ablasıydı…

Son günlerde yaşadıklarımızdan canı yanmayan var mıdır? Sanmıyorum. Yılbaşından bu güne felaket üstüne felaket, acı üstüne acı… İç yakan, harlı bir ortamdayız. Bir yanımız ateş topu, bir yanımız seller…

Çocukluğumuzun Cennet Mekanlarından Biri Yenilenecek… Karaman’da önümüzdeki günlerde çok çok güzel işlere başlanacak. Her şey daha güzel olacak. Yapılacak onca işin sadece birinin müjdesini vermek istiyorum.

Çiçek Abbas, Sinan Çetin’in yönetmenliğini yaptığı ve baş rollerinde Şener Şen, İlyas Salman ve Pembe Mutlu’nun yer aldığı, 1982 yapımı bir komedi – drama filmidir. Yeşilçam klasiklerindendir. Replikleri hafızalarımızdan çıkmayan filmdir. İlyas Salman’ın oynadığı Çiçek Abbas’ın, Şener Şen’in canlandırdığı Şakir’e, mahalle kahvesinde söylediği “Herkese benden çay, Şakir’e yok” dediği sahneyi unutmak mümkün mü?

Çay Çağı – Çay Lav Yu Ecevit Çay Tiryakisiydi, Çay Özal’ın Başını Çok Ağrıttı, En Çok Çay İçenler Milli Görüşçülerdi.

Ağrı Dağı Efsanesi Değil, Gerçek ÖyküErdoğan’ın civa gibi olduğu yıllardan, filmlere sahne olacak bir hatıra…