Valisi sık değiştirilen iller sıralaması yapılsa birinciliği Karaman kazanır. Uzağa gitmeye gerek yok: İki yılda üç vali gördük. O kadar kısa süre görevde kaldılar ki, vatandaş isimlerini bile öğrenmeye fırsat bulamadı.

İstanbul’da 30 Bine Yakın Karamanlı Yaşıyor

Okunmayı bekleyen onlarca kitap masanın üstünde dururken ve okuma açlığı gözümü karartmışken yazmak zor. Her yazı konusu, okumayı istediğim bir kitaptan vaz geçmem demek. Bir çırpıda döktürenlerden değilim. Bazen bir cümle için bir saat harcarım. Konuklarına yemek hazırlayan titiz ve becerikli bir annenin hali neyse benim de yazı yazma sürecim ve yöntemim bundan farklı değil.

Toplumun muhalif, öfkeli ve şikayetçi kesiminin sözcülüğünü yaptığı iddia edilen bir gazete, 12 yıl önce yayımlanmış bir yazıyı, asgari ücret, memur aylıkları ve emekli maaşlarının açıklanmasının ardından, yeniymiş gibi, “Ekmek Yiyin Doyun” başlığıyla servis etmiş.

Bilgi edinme ihtiyacı duymayan, her konuya yüzeysel yaklaşan, yaşadığı şehrin insanından ve dinamiklerinden uzak duran, ruh hallerinin karmaşıklığını ve karamsarlığını ülkenin gerçekleri olarak sunmayı alışkanlık haline getiren, çapsızlıklarına rağmen “Her şeyi biz biliriz” demekten çekinmeyen, utanmayan “Olumsuzlar Korosu”na kalsaydık, hepimiz çoktan birer ölüydük. Gömülmeyi bekleyen iskeletlerdik.

“Gelenekten Aşeneye Karaman Mutfağı kitabı, yemek kitaplarının Oscar’ı olarak bilinen Gourmand Cookbook Ödülleri’nde Avrupa birincisi seçildi.”

Belçikalı karikatürist Morris tarafından çizilen ve Türkiye’de de bir dönem büyük okur kitlesine sahip olan Red Kit adlı çizgi romanın hastasıydım. Karakterlerin renkliliği ve zenginliği bir yana müthiş esprili bir dili vardı. Daltonları, Rin Tin Tin’i ve Düldül’ü unutmak ne mümkün! Red Kit, Vahşi Batı’nın en hızlı silah çeken yalnız kovboyuydu. Silahını gölgesinden hızlı çekerdi. Red Kit’in maceralarından birinin adı “Gölgesinden Hızlı Silah Çeken Kovboy”du.

Güzel Türkçemizin zenginliğinin farkına varırsanız, ondan sonuna kadar yararlanırsınız. Her duruma cuk oturacak deyim ve atasözlerimizin çeşitliliğine kurban olayım!Başlıkta kullandığım “İçine etmek” deyimi Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlük’te “bozup berbat etmek” anlamında yer almış.

Karaman’a yedi aydır gidemedim diye üzülürken, Mevlâm bir kapı açtı, düştüm yollara. Son on beş günümün yedisini Karaman’da geçirdim. Karaman adeta mıknatıs; beni kendine çekiyor.“Kişi yaşlandıkça yüreğindeki memleket özlemi artar” diye bir cümle okumuştum. Kim iddia etmişse galiba doğru söylemiş. Üstad Bekir Sıtkı Erdoğan misâli, “Karaman’a hasretliğim üzüle üzüle bitmiyor”, her gezimin ardından “Velhasıl şu Karaman, yazıla yazıla bitmiyor.”

Uluslararası Çapta İki Bilim İnsanı, Adım Adım Karaman’ı Gezdirecek