Argoda kullanılan “Karıncanın belini incitmemek” benzetmesini çok duydum. “Karıncaya binip deveyi kucaklamak” sözünü ise yeni öğrendim. Abartma ve hiciv sanatının şahikası olan sözün sahibi Karasakal Hoca. Başlıktaki “Sözünüzün Eri Olun, Sözünüzün Avradı Olmayın!” uyarısı da Karasakal Hoca’dan. X hesabından fırlamış gibi.

“ Karaman Belediyesi Elekle Su mu Taşıyor?” başlıklı yazım, MHP’li belediye yönetimi dışında kimsenin umurunda olmadı. Ak Parti Karaman Belediye Başkan adayı Mevlüt Akgün “Karaman’ın iki aylık suyu kaldı. Susuzluk kapıya dayandı. Alarm zilleri çalıyor” diye bas bas bağırdı. Kimseden ses çıkmadı.

Bir misafirliğe gitsemBana temiz bir yatak yapsalarHer şeyi, adımı bile unutup, Uyusam…Kalktığımda yatağım hâlâ lavanta koksaKekikli, zeytinli bir kahvaltı hazırlasalarNerede olduğumu hatırlamasamHatta adımı bile unutsam…

Sosyal medya önümüzdeki birkaç yıl içinde sivil toplum kuruluşlarının yapısını tamamen dönüştüreceğe benziyor. Artık birçok kişi resmî işlemler ve parasal sorunlarla boğuşup dernek çatısı altında bir araya gelmek yerine, sosyal medya üzerinden iletişimi tercih ediyor.

“Karaman Türkiye’nin en ucuz içme suyunu kullanıyor” lâfını birçok kişiden duydum. Gerçek olup olmadığını bilmiyorum. Bildiğim tek şey, Karaman şehir şebekesinden gelen suyun koktuğudur. Bu yüzden yıllar var ki, Karaman’da musluk suyu içmedim.

“Karaman Türkiye’nin en büyük köyü ve bu köyü ‘Dünya’nın merkezi sanan’ sakinleri de köylerinden dışarıya adım atmamış kişiler. Başka yerlerden habersiz her köy sakini gibi onlar da, Karaman’ın Türkiye’nin en önemli, en gelişmiş, en güzel, en zengin yerleşim yeri olduğuna inanır. Karaman’ı bir başkent ilan etmedikleri kalmıştır” diye yazıya başlasam, ilk tepki gösterenler, Karaman’dan dışarıya adım atmamışlarla mukayese yeteneğinden mahrumlar olur.