Ahmet Tek

Karaman, ‘ırok’u ve ‘ikbebet’i bilmez. Ben kıymayı, kıyma karıştırılmış yiyecekleri pek sevmem. Sıkma menüleri arasında kıymalı ilk sıradadır ama bir önceki yazıda es geçtim. Sevmediğim ve tatmadığım yiyecekleri önermiyorum.

Hayat ağacının bir dalına yapışıp, o dal dışında ağacın hiçbir yerini görmeme halidir fanatiklik. Fanatiklik aşırı ölçüde, coşku ve tutkuyla bağlı, hatta bağımlı olma durumudur. Bağnazlığın başka yüzüdür.

Zincirlikuyu Mezarlığı, İstanbul’da Beyaz Türkler’in mekanı Etiler, Levent ve Beşiktaş’a komşudur. Bir çok ünlünün kabri Zincirlikuyu’dadır.

Bir süredir yazlıktayım. Trakya, kavurucu sıcaklardan azade. Sürekli esinti var, bunaltmıyor. Hava güzel, deniz güzel, çevre güzel.

Karaman’ın eski valilerinden Hakkı Teke’ye çok kızgınım. Sebebini yazının sonunda açıklayacağım. Bana hak vereceğinizi umarım.

İş ve aş mahrumiyeti doğal afet gibidir. İnsanın en temel ihtiyacı aştır. Aş’ı getiren iştir.

Okuyuculardan çok özür dilerim. Duyduğumda tüylerimi diken diken eden bir ifadeyi, yazıma başlık yapacağım hiç aklıma gelmezdi. Bu lafı söyleyenleri hoş görmez, eleştirirdim.

Cuma Yazıları (1)

Çocukluğumda evimizin en kıymetli eşyaları sini, güğüm, ibrik, sürahi, maşrapa, tencere, tava, sahan, cezve, kazan ve leğendi. Bu malzemelerin ortak özelliği bakır olmalarıydı.

2000’li yılların başlarında ramazanlar yaz günlerine denk geliyordu. Her ramazan İstanbul’a gider birkaç gün kalırdım.