“Bir gün bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti.”

Düne kadar içimi sızlatan yılkı atlarının ot ve su sorununun kalmadığını gönül rahatlığıyla söyleyebilirim.

Bu ses, Beyrut’tan evrene bir sadadır. Bir isyan çığlığıdır. Açlığa, yoksulluğa, hastalığa, aşağılanmaya kafa tutmanın feryadıdır.

Bugün size sadece Karaman’ın değil, Türkiye’nin gurur duyacağı bir gencimizi anlatmaya çalışacağım.

Eski bir İngiliz çocuk şarkısı vardır:“Bir mıh yüzünden nal elden gitti Bir nal yüzünden at elden gitti Bir at yüzünden atlı elden gittiBir atlı yüzünden savaş elden gittiSavaş kaybedilince krallık elden gitti Hepsi bir mıh yüzünden olup bitti.”

Evimizin en küçüğü, oğlum Hasan Sadi “Baba ay bizimle geliyor” diye bağırdı. Sonra bembeyaz bir bulut kümesini işaret etti “Baba şu bulut köpeğe benziyor” dedi.

Eskiden, çok eskiden ilim tahsil etmek isteyen talip bir hocaya gider, kabul edilirse, rahle önünde diz çöküp uzun yıllar ders alırmış.

Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) Başkanı Mustafa Şentop, geçtiğimiz günlerde seçim bölgesi Tekirdağ’a geldi. Hizmete açılmayı bekleyen Tekirdağ Şehir Hastanesi’nde inceleme yaptı.

İnsanı insan olarak muhafaza edecek altın anahtar!Yeryüzünü cennet bahçesine dönüştürecek tılsımlı kelime!En yüce erdem!Varlık nedenimiz!Benim en sevdiğim kelimem; “Emanet”

Bayram öncesi yazdığım Karaman Belediyesi’ne ilişkin yazılardan sonra fark ettim ki, boşuna kürek çekmişim.