BİR ŞİSE SU 60 BİN DOLARAbıhayat olsa bu suyu satın almaya gücü yetmeyecek milyonlarca insan var. Bir litre bile değil, bir litrenin dörtte üçü, 750 ml’lik su 60 bin dolardan satılıyormuş. İster inanın ister inanmayın. Bu suyu Karaman’da alacak birilerinin çıkacağını da sanmıyorum.

Dalgınlık ve dağınıklık bir kusur mu yoksa Allah’ın kuluna güzel ikramı mı? Bu soruyu kendime yıllardır sorarım ve inanın yanıtını verebilmiş değilim. Bazen kusur görürüm; düzeltmek için kılımı bile kıpırdatmam. Bazen ikram görürüm; üzerinde fazla düşünmeden gülümser geçerim. Dalgınlığıma ortak olanım yok ama dağınıklığımı yüksünmeden, söylenmeden üstlenen biri var, Allah’a şükür.

Okuyacağınız öykü gerçektir. Bir güzel adamın, Şekerci Dede lakabını alarak ahiret yurduna göç eden bir faninin yaşamından kesitler içeren bir öyküdür anlatacağım.

Karalgazi köyü, mermer ocağına karşı başlattığı hukuk mücadelesini kazandı.

Başlık, Ahmet Ümit’in “Beyoğlu’nun En Güzel Abisi” adlı romanından yürütmüşüm gibi oldu. Olmasın, hiç ilgisi yok. Ahmet Ümit henüz yazar değilken, başı kitaplara gömülü okumalar yaparken ben başlıktaki tanımlamayı çoktan icat etmiştim (!) Karaman’ın ez zarif abisini anlatmadan önce bir kıssaya yer vermek istiyorum.

Allah ak’ları buluşturmuş. Her şeyi buluşturan ve kavuşturan Allah’tır. Allah’ın bu buluşturmadan bir muradı olmalı. Camisi ak, minaresi ak, imamı ak bir ibadet mekanına sahip bir şehir, bilmem ki, bu hikmetin farkında mıdır?

Dünya dönüyor da biz duruyor muyuz? Yaratıcı, her yarattığının özüne bir çekirdek yerleştirmiş. Öyle bir çekirdek ki, deposu olmayan bitmez tükenmez bir kaynak. Hem hareket ettiren hem kendi hareketiyle şarj olan bir çekirdek.

Gökkuşağı’nın Keklikleri (2)

Hayat sen ne renklisin, sürprizi ne çok seviyorsun. Hep şaşırtıyorsun. Yine yaptın bir hoşluk, cemrenin toprağa düştüğü gün kınalı keklikle tanıştırdın.

“Bir gün, yapmayı isteyip de yapmadığın şeyler için zamanın kalmadığını fark edeceksin.” (Paulo Coelho)