Karaman, değerini bilenler için hem ana kucağı hem hazine. Sadece şehir merkezinde bile görülmesi gereken kıymetli eserler saymakla bitmez. Karaman’ın bahtsızlığı, onu bir üvey evlat gibi gören bazı yöneticilerle hiçbir şeyi beğenmemeyi hüner sanıp şehrini yerin dibine gömmek isteyen karamsarların yaygaralarına muhatap olmasıdır.

Yolu Karaman’a Düşenler İçin Alışveriş Rehberi

Aynı açıdan çekilmiş iki fotoğraf karesi. Bu iki fotoğraf iki gün arayla çekildi. Mekân, Aktekke Camisi şadırvanının bulunduğu kesimde, 35 metrelik yola çıkan caddenin kaldırımı.

Geçenlerde Karaman’daydım. Günübirlik gittim. Şehri gezme fırsatım olmadı. Kütüğü kaldırılmış Kütüklü Parkı bile göremedim. Kütükten rahatsız olanlar varmış ki, sürgün edilmiş. Kâmil Uğurlu’nun belediye başkanlığı dönemini hatırlatıyormuş. Hatıralarla aramız hoş değil. Maalesef bu durum sadece Karaman’a özgü değil.

Çocukluk, bizim ana vatanımız. Hatta ilk cennetimiz. Yoksul, yoksun ama mutlu çocuklardık. Kendimizi zengin sandığımız bile olurdu. Çünkü cennetteydik.

Nallıhan Kuş Cenneti Sergisi Yarın Ankara Kent Konseyi Salonunda Açılıyor.

Yürümek, zihnimiz için en değerli nimet, bedenimiz için en kaliteli eylem. Kendimizle sohbet etmenin en kestirme yolu. Yürümek, sağlıklı yaşamın ilk koşulu. Zihni berraklaştırır, duyuları biler, hırsı törpüler.

Dünyada İki Yüzlülüğü Bilen Tek Canlı: İnsan