Vali Mehmet Alpaslan Işık’ın düzenlediği Yunus Emre ve Türk Dili ile ilgili geniş katılımlı toplantıya Karaman Belediye Başkanı Savaş Kalaycı katılmamış. Belediyeyi bir başkan yardımcısı temsil etmiş.
Doğrusu çok üzüldüm. Karaman’da bu konuya dikkati çeken olmamış. Yine iş bana düştü. Ankara’dan Karaman’ın hallerini yazmaktan onur duyuyorum. Ama bazı konuları yazarken elim titriyor, üzülüyorum ve Karaman adına hayıflanıyorum.
Valinin başkanlık ettiği bir toplantıya başkanların katılması usüldendir. Resmî zorunluluk yoktur ama bir teamüldür, daha ötesi nezakettir. Belediye Başkanı Kalaycı’nın toplantıya katılmayıp yardımcısı Eyüp Hüsamettin Aslan’ı göndermesinin haklı gerekçesi olabilir. Belki il dışındadır, belki rahatsızlanmıştır veya başka bir mazereti vardır. Aynı toplantıya MHP Karaman İl Başkanı Mahmut Ünüvar da il dışında olduğu için katılamamış.
Bu dikkat çeken ama kimsenin dillendirmek istemediği durumla ilgili görüşlerimi paylaşmak istiyorum. karamandan.com’da 17 Şubat 2021’de “Yunus Emre Yılı, Karaman Belediyesi ve İmaret Dergisi” başlıklı makalede şu görüşlere yer vermiştim:
“Karaman Belediyesi’nin, “Yunus Emre ve Türk Dili” için güzel şeyler yapacağından kuşkum yok. Yerel yönetimsiz bir etkinlik, bir ayağı eksik masa gibidir, sallanır. Karaman’ın Yunus ve Türkçe seferberliğinde, belediye kadrosuyla, imkanlarıyla ve geçmişteki tecrübesiyle ön safta yer alacaktır. Bekleyelim ve sürprizlere hazır olalım.”
Evet, Karaman Belediyesi’nin yer almadığı bir etkinlik eksik kalır. Belediye tecrübesi, personeli ve her tür imkanıyla Bizim Yunus ve Türk Dili yılının her gününde yer almalıdır.
Eğer belediye, “biz kendi etkinliklerimizi kendimiz yaparız” diyorsa, genelgeyi bir kez daha okumalarını öneririm. Genelgeye göre, “Bizim Yunus ve Türk Dili etkinlikleri Kültür ve Turizm müdürlüklerinin uhdesindedir. Büyük projeler ise Cumhurbaşkanlığı tarafından finanse edilecektir.
Daha önemlisi, Karaman Valiliği’nden ayrı pozisyon almak sağlıklı değildir. MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin tivit mesajlarından ilhamla söylemek gerekirse “Bir ipte iki cambaz oynamaz. Aynı telden çalmak dururken, bu ayrılık neden?” diye sormak gerekir.
Birlik ve beraberliğin sağlandığı, tarihinde ilk kez bir insicamın ortaya çıktığı bu günlerde ayrı telden çalmak, belediyeye kazandırmaz ama Karaman’a çok şeyler kaybettirir. Bunun vebali de büyük olur.
Unutmayalım, “Bir elin nesi var, iki elin sesi var.” Karaman alkışa hasret. Bu hasrete artık bir son verilsin. Karaman’ı “Birliğin bereketinden” mahrum etmeye kimsenin hakkı yoktur.
Ahmet Tek