“Şehirde Bir Onbaşı” başlıklı yazımın bereketi öyle bol oldu ki, hangisine öncelik vermem gerekir diye kendimle mücadele ettim.
Yazıda, 17 Mayıs 1979’da vefat eden Onbaşı lakaplı Veli Kulak’ın ölümünü anlatmıştım. Yazıda kullanmak için Onbaşı’nın mezarından bir fotoğraf göndermesi için Ahmet Çelik’i aramıştım. Sevgili dostum, “Kel Mahmut’la (Mahmut Büyükyağcı) hastanedeyiz. Buradan mezarlığa geçeriz” demişti.
Ahmet Çelik’in bana gönderdiği Veli Kulak’a ait mezarlık fotoğrafı, daha önce gördüğümden farklıydı. Gazeteci merakıyla sorgulayınca ortaya Karaman Belediyesi’nin inanılmaz güzellikte bir hizmeti ortaya çıkmıştı.
Bir önceki yazımda bu olaya da dikkat çekmiş, şunları yazmıştım:
“Karaman Belediyesi, Onbaşı Veli Kulak’a yeni mezar ve mezar taşı yaptırmış. Allah’ım, bu ne incelik. Şehrin onbaşısı vefat edeli 42 yıl olmuş ama unutulmamış. Belediye şehrin renklerine sahip çıkmış. Kimin aklına gelmişse, kim önermişse ve kimler onay vermişse hepsine sonsuz teşekkürler. Onların ellerinden, gözlerinden öperim. Belediye hizmeti mi dediniz? Bundan daha güzeli olur mu?”
Bunlar samimi duygularımdı. Gerçekten incelikti. Özlediğimiz türünden. Her şeyin kabalaştığı, hoyratlaştığı bir dönemde yerel yönetim, şehir mezarlığında yapılabilecek işlerin en güzelini yapmıştı. Kimsenin haberi olmamıştı.
Onbaşı yazısının ilk bereketi, ilk yazıda gelmişti. Yahya Kemal’in “Biz ölülerimizle birlikte yaşarız” anekdotuna örnek gösterilecek bir olay karşıma çıkmıştı. Ne çok arayan oldu. Sağ olsunlar. Saray Holding Yönetim Kurulu Başkanı Sami Özdağ’dı arayanlardan biri. Bir de yazı göndermiş. Bugün yarın okursunuz.
Eski Milli Eğitim, Çalışma ve Sosyal Güvenlik bakanlarımızdan Prof. Dr. Ömer Dinçer aradı. Duygu yüklü bir anısını paylaştı. Bereket üstüne bereket yağıyordu.
Mesajlara bakarken Karaman Belediye Başkan Yardımcısı Eyüp kardeşim aradı. Belediye adına teşekkürlerini iletti. İftar öncesi kısa sohbetimizde en güzel bayram hediyesini verdi. Sadece Onbaşı’nın değil, başka bazı kişilerin mezarlarını da yaptırdıklarını söyledi.
Fotoğraflarını göndermelerini rica ettim. Ankara’da akşam ezanı okunurken iki fotoğraf geldi. Burada gördüğünüz iki mezar fotoğrafı. Karaman’ın iki renginin mezarı. Karaman Belediyesi yaptırmış. Biri Muammer Baran’ın, diğeri Mehmet Emin’in.
Benim memleketim bu. Nasıl gurur duymam, nasıl duygulanmam. Göz yaşlarıma nasıl engel olurum. Kimse Yahya Kemal kadar güzel ifade edememiştir. “Biz ölülerimizle birlikte yaşarız.” Bu duygu ve ifade tarzıdır ki, o şaire Sessiz Gemi’yi ve daha nicelerini yazdırmıştır.
Mezarlarına sahip çıkan uluslar yok olmazmış. Mezarlarına, bağrındaki renkli insanlarının mezarlarına sahip çıkan bir şehrin evladı olmaktan nasıl şeref duymam.
Sayın Başkan, Sayın Savaş Kalaycı. Bu incelik için size, ekibinize, emeği geçen herkese çok teşekkür ederim. Hepinizin ellerinden ve gözlerinizden öperim. Bana bayramı erken yaşattınız. Ben de sizlerin bayramınızı kutlarım.
Meslektaşım, gönül dostum, kıymetli insan Ahmet Tezcan aradı, gönderdiği nottan iki ayrı makale çıkacak. Onbaşılı yazının bereketi bitmedi. İbrahim Oğuz aradı. Bir konuda bilgilendirdi. Sırayla yazacağım. Okudukça sizler de göreceksiniz.