Çocuğunu sünnet ettirmeye karar veren ailenin heyecanlı hallerini gözünüzün önüne getirin. Herkeste bir telaş, herkeste bir koşturmaca.
Baba, ‘kim daha iyi sünnet eder’in peşinde. Eşine, dostuna soruyor, “Sizin çocuk kime sünnet olmuştu? Bir sorun yaşadınız mı? Şu doktor daha iyiymiş. Şu hastaneye mi götürsek, bu kliniğe mi?
Evde ise başka telaş. Çocuğun sünneti için hazırlıklar başlamış. Çocuğa hangi kıyafeti alsak, konukları hangi odaya buyur etsek, hangi yemekleri versek?
Kolay mı? Çocuk bir kez sünnet olur. Hiçbir şey unutulmasın, bir sıkıntı yaşanmasın. Başkalarına mahçup olmayalım. Kısaca bir tatlı telaş, bir tatlı heyecan.
Doktorundan ‘anjiyo veya by pass olacaksın’ sözünü duyan yakınlarınız olmuştur. O kişinin ilk işi bir başka doktora gitmek olur. Sonra birkaç doktorun daha görüşü alınır. Doktor ve hastane seçimi için ne kararsızlıklar yaşanır. Böyle durumlarda paranın önemi kalmaz.
Hangimiz böylesi olaylara tanık olmadık? İnsanoğlu kuşkucudur. Arayıp soracaktır. İkna olacaktır. Normal davranış biçimi budur. İmkanı olan bu yolu izler.
Karaman’ın kalbinde by-pass’tan ağır operasyon yapılacak. Duymayan kalmadı. Hastanın tedaviye ihtiyacı olduğunu yirmi yıldır bilmeyen yok. Ama bu operasyon gerekli mi? Öncelik kalbe mi verilecek? Teşhisi koyan kim?
Aktekke Meydanı’ndan bahsediyorum. Yani Karaman’ın kalbinden. Biliyorsunuz, Millet Bahçesi projesi için bu bölge seçildi. Yer seçimi doğru mu, proje uygun mu, nasıl yapılacak, kaç yıl sürecek? Onlarca soru kafamda. Hasta için doktor bulundu, teşhis konuldu.
Ben bu işlerden anlamam. Mimar değilim, inşaat mühendisi değilim, kent tasarımcısı değilim. Millet Bahçesi projelerine karşı değilim.
Millet Bahçesi projesi, Yunus Kent, üniversite, çevre yolu, organize sanayi bölgelerinin yer seçimi kadar önemlidir. Belki daha önemlidir. Çünkü şehrin kalbinde, Karaman’ın en önemli projesi olacaktır. Bölge mevcut haliyle rahatsızlık verici. Bunda herkes hemfikir, çirkinliği herkes görüyor.
İlk duyduğumda Aktekke, “Meydan” olacaktı. Rivayete göre Cumhurbaşkanı Erdoğan, başbakanlığı döneminde Karaman’da meydan olmamasına çok üzülmüş. Kızmış, “Nasıl olur, Karaman gibi tarihi bir şehrin meydanı olmaz!” demiş. Yer mi bulamadız, diyerek Aktekke’yi işaret etmiş, çevresine meydan yapılmasını istemiş.
Bu bilgiler resmî değil. Karaman’da vatandaşın konuşmalarından özetledim. Karaman’da bilgiye ulaşmak kolay mı? Bilgi vermesi gereken zevat, her konuyu devlet sırrı sanıyor. Devlet adamlığının bir numaralı kuralı ağzı sıkılık.
İlgililerin ağzı sıkılığının dedikoduya sebep olmak gibi yan etkisi varmış. Olsun o kadar.
Şehir Meydanı projesini, “Önce ağaçlar kesildi, sonra Sulu Park gitti, büfeler kaldırıldı, mağduriyetler yaşandı” diyerek yeni baştan anlatma niyetinde değilim. Sağır sultan duydu. Sayın Ömer Dinçer’in ödenek çıkarttığını, paranın cepte hazır olduğunu bile işittik.
O günden bu yana köprünün altından çok su aktı. Ak Parti’den seçilen üç belediye başkanı geldi, gitti. Sayın Ömer Dinçer siyasetten ayrılalı bir asır oldu. Koltuk MHP’den seçilen belediye başkanına kaldı.
Ak Parti iktidarı her seçim döneminde mega projeler gündeme getirir. Bu projelerden biri her ile en az bir Millet Bahçesi yapılmasıydı. Karaman bir il olduğuna göre, bizim de artık Millet Bahçemiz olacaktı.
Buraya kadar sorun yoktu. Millet Bahçesi yapılacak olmasından kim, neden rahatsız olacaktı? Ak Parti park demek yerine daha havalı gördüğü Millet Bahçesi demeyi seçmişti.
İster park, ister Millet Bahçesi diyelim, sonunda halkın kullanımına sunulacak büyük bir yeşil alanımız olacaktı. Yine gözler Aktekke’ye çevrildi. Sayın Erdoğan’ın meydan yapılmasını istediği alan, bu kez yine Cumhurbaşkanı’nın son buluşu Millet Bahçesi olacak şayiaları yükseldi.
Sonra müjde Çevre ve Şehircilik Bakanı Murat Kurum’dan geldi. Karaman’a Millet Bahçesi yapılacak, meydan olması için yirmi yıldır umutla beklenen alan, bu projeye tahsis edilecekti.
Burada araya reklam girmek istiyorum. Aktekke Meydanı’ndan İran’ın başkenti Tahran’a gidelim. Gerçi bugünlerde ülke olarak aramız biraz ekşi. İnşallah uzun süreli olmaz. Küsmediğimiz bir komşumuz o kalmıştı.
Bir tarihte Tahran’daydım. İran’ın nüfusu en kalabalık ve trafiği keşmekeş şehridir. Sırtını Elbruz Dağları’nın uzantısı olan Demaved Dağı’na dayamıştır.
Yıllar geçti ama Tahran’ı duyunca hala aklıma önce Demaved Dağı gelir. Orada Derbent dedikleri bir cennet bahçesi var. Bizim Zeyve Pazarı’nın on katı, elli katı daha büyük.
Et lokantaları, çay ocakları, nargileler, divanlar, kanepeler, hamaklar, salıncaklar… Yüksek sesli müziğin bastıramadığı kalabalığın coşkulu sesi, gürül gürül çağlayanların şırıltılı serinliği. Nargileden çıkan dumanların meşe kömürü ve et kokusuyla karışık dumanıyla izdivacı…
Meğer Tahran’ın hemen yakınında çok daha renkli bir yer varmış: Mellat Park. Tahran denince aklıma gelen ikinci mekan. Türkçe ifadeyle Millet Bahçesi. Uçsuz bucaksız bir alan. Her aktiviteye uygun mekanlar, fıskıyeler, çeşit çeşit çiçek ve ağaçlar…Bisiklete binenler, tenis oynayanlar, patenciler, kaykaycılar. Hatta rockçular, panklar. Bir cümbüş alemi.
ABD ve Avrupa ülkelerinde hayran kalınan binlerce dönümlük park ve bahçelerin bir örneği. 1940’larda yapılmış ve iyi bakılmış. Ak Parti’nin Millet Bahçeleri projesini açıkladığında uçan halıma bindim Mellat Park’a gittim.
Park olsun, bahçe olsun da adı isterse ak isterse halk olsun, ne önemi var. Millet Bahçesi olunca bir bank koyacak kadar yeri sanki bana mı tahsis edecekler. İsimlere takılmam.
İşte bizim Aktekke’deki meydan yapılacak alan, bir anda Millet Bahçesi’ne dönüştü. Ne olup bittiğini milletle paylaşmadan Karaman Belediyesi’ne ait hisseler, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı’na aktarıldı. Belediyenin kasası sıcak para gördü.
MHP’li belediye başkanından bir açıklama beklerken, topa giren Ak Parti il başkanı oldu. Sonra bakanlıktan projenin detaylarına ilişkin bilgiler geldi. İhale süreci başlıyor denildi.
Karaman’ın kalbinde belki üç belki beş yıl, belki hızlı tren örneğindeki gibi ucu açık bir operasyon başlayacak. Karaman’da görüşü alınan, fikrine başvurulan bir Sivil Toplum Kuruluşu oldu mu? Karaman’a dönüşümün damgasını vurmayı bilen eski belediye başkanı Kâmil Uğurlu veya aynı yetkinlikteki isimlerin Millet Bahçesi’ne bakışı ne?
Bir ağacın nakli için yüzbinlerin görüşüne başvurmayı zorunlu gören bir dünya önümüzde iken, Millet Bahçesi için tek kelime etmeden karar veren anlayışı mukayese etmeyelim mi?
Yetkililer, beyler, bu işi bilen büyükler, uzmanlar! Lütfen bizi bilgilendirin. Biz bahçeye de parka da karşı çıkmayız. On yıl önce yapılan Konya-Mersin karayolu kavşağındaki spekülasyonları hatırlatırım.
O kavşak sayesinde herkes yol mühendisi, trafik uzmanı, şehir planlamacısı olmuştu. O günkü gazetelerin ilk sayfalarına göz atın. Kimler ne inciler döktürmüş görürsünüz. O yola asfalt döken işçi bile duyduklarını kendi görüşü gibi anlatıyordu.
Bisiklet Yolundan girdim, pedala basmak yerine bisikleti elimle sürükleye sürükleye Aktekke Meydanı’na geldim.
O halde bu yazının bonusu Erzurumlu İbrahim Hakkı’dan gelsin:
“Görelim Mevlâm Neyler
Neylerse Güzel Eyler”
Segâh İlahiyi buradan dinleyebilirsiniz.
Ahmet Tek